Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2014/2017 E. 2016/3909 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Beraat Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; mağdur ...'nın sanıktan faiz karşılığı borç para aldığına dair beyanı, bunu doğrulayan tanık ...'in anlatımları, icra takip dosyaları, dosyaya sunulan protokol, vergi inceleme raporu ile aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktarlardaki paranın karşılıksız verilmesinin de hayatın olağan akışına aykırı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdura kazanç elde etmek amacıyla ödünç para vermek suretiyle yüklenen tefecilik suçunu işlediği ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.