Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/12499 E. 2013/12093 K. – Rüşvet Vermeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler ve 87. maddesiyle değişik TCK'nın 252/4. maddesinde teşebbüs halinde yarı oranında indirim öngörülmesi ve temyize konu hükümde de takdiren yarı oranında indirim yapılması nedeniyle lehe düzenleme bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede; Sanığın adli sicil kaydına göre İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/1997 gün 1997/561-1449 E. K. sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522/1. maddeleri gereğince verilen 8 yıl 6 ay hapis cezasının 28/12/1998 tarihinde kesinleştiği ve başka cezalarla içtimalı olarak infaz edilmekte iken 23/05/2002 tarihinde 4616 sayılı Yasa gereğince sanığın şartla tahliye edildiği, henüz bihakkın tahliye süresi dolmadan 30/07/2005 günü dava konusu suçun işlendiği anlaşılmasına göre tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus haricinde usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.