Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2009/3212 E. 2010/9504 K.

Zimmet suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’nun yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...’nun beraetlerine, ...’nın atılı suçtan ve ...’nın eylemi zimmete sebebiyet vermek niteliğinde görülerek bu suçtan mahkümiyetlerine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.07.2007 gün ve 2004/452 Esas, 2007/262 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi; Anayasa Mahkemesi'nin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı kararı ile iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Yasalar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden CMUK.nun hüküm ve temyiz tarihinde yürürlükte olan 305/1. maddesi uyarınca cezanın miktarına göre kesin olan zimmete sebebiyet vermek suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olmadığından katılan vekilinin ve sanık ... müdafiin bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle zimmet suçundan sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık ... (...) ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca “cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "cezanın infazından sonra işlemek üzere 10 yıl süreyle yasaklanmasına” karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapmaksızın aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki 53/5. maddesi ile ilgili ibarelerin çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK.nun 53/5. maddesi gereğince hapis cezasının infazından sonra işlemek üzere 5 yıl 2 ay 15 gün süreyle aynı Yasa maddesinin 1. fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.