Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2008/13056 E. 2012/5634 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanıklar vekilliğinden 06/02/2007 tarihli dilekçe ile çekilen ve hükmün tebliği üzerine temyiz talebinde bulunan Av. ...’ın temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının ve diğer sanık müdafiilerinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanık ...’ın kooperatif başkan yardımcısı olmakla birlikte fiilen yönetim faaliyetlerine katılmadığını kooperatifin diğer iki sanık tarafından idare edildiğini savunduğu ve diğer sanıkların da bu hususu doğrulayan yazılı bildirimlerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 2010/7-192 Esas, 2011/1 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı biçimde sanığın arsa bedeli ödemesi gösterilerek 1998, 1999, 2000 ve 2001 yıllarında kooperatif kasasından 50.000 TL’nin çıkarılması şeklinde gerçekleştirilen zimmet suçuna ne şekilde katıldığı hususunda deliller ile varılan sonuç arasındaki dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik itirazlara gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dosya kapsamı ve oluşa uygun olarak 1998, 1999, 2000 ve 2001 yıllarında arsa ödemesi adı altında kooperatif kasasından peyderpey çıkartmak suretiyle 50.000 TL’yi zimmetlerine geçirdikleri kabul edilen sanıkların eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi niteliğinde olduğu ve bu itibarla cezalarında 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin tek bir suç oluştuğunun kabulüne dair yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Sanıklar hakkında hüküm kısmında kazanç müsaderesiyle ilgili bir uygulama yapılmadığı ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyecek olması nedeniyle somut olayda koşulları da bulunmadığı halde gerekçe kısmında sanıklar hakkında kazanç müsaderesine hükmedildiğinin yazılması suretiyle hükmün karıştırılması, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.