Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/1918 E. 2011/22796 K.

Zimmet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2005 gün ve 2004/106 Esas, 2005/231 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki hakkın kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabulüne rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suç tarihinde S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi yönetim kurulu başkanı olan sanığın, verilen avanslar hesabında fiilen kooperatif giderlerine harcandığına ilişkin geçerli belge bulunmayan 53.195.167.297 lira ile 10.04.2001 tarihinde bankadan çektiği diğer çeşitli alacaklar hesabında bulunan 1.150.000.000 lirayı mal edindiği iddia edilmiş ve yapılan yargılama sonunda akıbetine ilişkin bir belge bulunmayan 1.150.000.000 lirayı zimmetine geçirdiği kabul edilmiş ise de: sanığın aşamalardaki savunmalarında elde edilen gelirlerin tamamının kooperatifin iş ve işlemlerine harcadığını belirttiği, dosyadaki Serbest Muhasebeci Mali Müşavir ...'un tespitlerine ve bilirkişi raporlarına göre kooperatifin defter kayıt ve belgelerinin düzenli olmadığı, verilen avanslar hesabının takibinin yapılmadığı, muteber belgeye dayanmayan mal ve hizmet alımlarının bulunduğu, bazı gider makbuzlarının kayıtlarda olmadığı, yönetim ile muhasebenin uyumlu çalışmadığı, belge akışının sağlıklı olmadığının bildirildiği, sonradan kooperatif yönetim kurulu üyeliğine seçilen müşteki ...'nın beyan ve dilekçesinde özetle "açıkların harcamaların usulüne uygun belgeye dayandırılmamasından ve işlemleri bilmemekten kaynaklandığını" söylemesi ve bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi raporunda avanslar hesabında açık gözüken 53.195.167.297 lirayı zimmet saymadıklarının anlaşılması karşısında; sağlıklı oluşturulmayan kooperatif kayıtlarının zimmetin belirlenmesinde yetersiz kaldığı, harcamaların belgelenememesinin zimmet suçunun oluşumu için yeterli olmayıp suça konu paranın kesin olarak yararlanmak için alındığının kanıtlanması gerektiği gözetilerek, inşaatlarla ilgili plan, proje, metraj cetvelleri ve buna ilişkin tüm belgeler getirtilip, inşaat bilirkişileri marifetiyle sanığın görevli olduğu dönemlerdeki inşaatların fiziki gerçekleşme seviyeleri ve maliyetleri saptanıp, daha sonra dosya hesap bilirkişilerine tevdi edilerek kooperatifin sağladığı tüm gelirler, inşaatlar için yapılanlar dahil tüm giderler, göreve başladıkları ve bıraktıkları tarihlerdeki banka ve kasa mevcutları tespit ettirilip bunların karşılaştırılması suretiyle sanığın zimmetinde para kalıp kalmadığının ve hukuki durumunun belirlenmesi yerine noksan araştırmaya dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması, Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.