Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/12429 E. 2011/21948 K.

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'nın zimmet ve sanık ...'nın eyleminin denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek olarak kabulüyle mahkümiyetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06/04/2006 gün ve 2006/2 Esas, 2006/105 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'un lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme uyarınca, ... ... Belediyesi garajına girip çıkan araçların bilet paralarının tahsili ile görevlendirilmesi sonrası bu işi kabul edip fiilen yerine getiren sanık ...'un 1997-1999 tarihleri arasında tahsil ettiği paralarla ilgili düzenlediği irsaliyeler üzerinde “oynamalar yapmak suretiyle” toplam 2.545.265.000 TL'yi mal edinmesi şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak, buna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı zimmet suçunu işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle zimmet suçundan sanık ... hakkında kurulan usul ve kanuna uygun olan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA, Oluşa uygun olarak sanık ...'nın işlediği kabul edilen denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçuna 765 sayılı Yasanın 203. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 1999'dan inceleme günü kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık ... hakkındaki söz konusu kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.