Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2006/3267 E. 2010/2232 K.

Sarkıntılık suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; eylemi söz atma niteliğinde görülerek mahkümiyetine dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2005 gün ve 2004/535 Esas, 2005/106 Karar sayılı hüküm ile 20.05.2005 gün ve aynı sayılı temyiz isteğinin reddine ilişkin kararın Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi; Yokluğunda verilip 07.05.2005 tarihinde tebliğ edilen hükmün CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra sanık tarafından 31.05.2005 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği anlaşılmış ise de; T.C. Anayasası’nın 40/2. maddesine göre gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde yasa yolunun, süresinin, merciin ve şeklinin belirtilmesi ve bu hususların karara yazılması zorunlu olduğu halde, kararda yasa yoluna başvuru şeklinin, süresinin ve merciinin gösterilmediği ve bu noksanlık CMK.nun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından tebliğnamedeki temyiz isteğinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiş ve sanığın dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteğinin reddine dair 20.06.2005 gün ve 2004/535 Esas, 2005/106 sayılı Kararın kaldırılmasına ve esastan inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinde “zaman bakımından uygulama”, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, “lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında; Söz atma suçunun 5560 sayılı Yasadan önceki lehe düzenlemelerden dolayı şikayete ve kovuşturma şartı olan uzlaşmaya tabi olduğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5560 sayılı Yasa ve 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.