Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2006/148 E. 2010/347 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2006/148
- Karar No
- 2010/347
- Karar Tarihi
Sarkıntılık ve tehdit suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; sarkıntılık suçundan mahkümiyetine, diğer suçtan beraetine dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2005 gün ve 2005/22 Esas, 2005/90 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O Yer C.Savcısının temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun tehdit suçundan kurulan beraet hükmünün ONANMASINA, Sarkıntılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Duruşmada hazır bulunan sanığa son sözü sorulmadan hüküm kurulmak suretiyle CMUK.nun 251. (CMK.nun 216/3) maddesine muhalefet edilmesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinde "zaman bakımından uygulama", 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürüklük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, "lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında; 5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.