Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/9869 E. 2025/4495 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2023/351 E., 2023/351 K. İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 11.09.2019 tarihinde davacı yayaya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 307.573,00 TL’ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 08.10.2020 tarihinde 82.427,00 TL tazminat ödediğini, 2918 sayılı KTK’nın 111 inci maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 307.573,00 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 07.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. İTİRAZ Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 08.10.2020 tarihinde 82.427,00 TL tazminat ödediğini, 2918 sayılı KTK’nın 111 inci maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, yapılan ödemenin Siverek Devlet Hastanesinin 29.09.2020 tarihli raporunda belirlenen % 8 maluliyet oranına göre hesaplandığını, davacının maluliyetinde artış bulunmadığını, davaya konu başvurunun 2918 sayılı KTK’nın 111 inci maddesinin 2 nci fıkrasında belirtilen 2 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra yapıldığını, plakası tespit edilemeyen aracın varlığı, kusuru ve ZMSS poliçesi yaptırma yükümlülüğünün somut delillerle ispat edilmesi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusur raporu alınmadan karar verilmesinin doğru olmadığını, kısmi ödemenin güncelleştirilmiş halinin hesaplanan tazminattan mahsup edilmesi, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, kaza tarihinde 6 yaşında olan davacının anne ve babasının bakım ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bu nedenle kusurlu olduklarını, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. 1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davacının tahkim başvurusunun KTK’nn 111 inci maddesinin 2 nci fıkrasında belirtilen 2 yıllık hak düşürücü süre içerisinde yapılmasına, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre kaza tarihinde davacıya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın çarpması sonucu davacının yaralandığının anlaşılmasına, kolluk görevlilerince davaya konu kazaya ilişkin kaza tespit tutanağının düzenlenmiş olmasına, kazaya sebep olan aracın cinsinin kamyonet olup ZMSS yaptırılması gereken araçlardan olmasına, hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunun olayın oluş yekline uygun ve denetime elverişli olmasına, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına, temerrüt tarihinde hata olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Her ne kadar Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A.2 maddesinin (i) fıkrasında Kurul Raporu: Usulüne uygun olarak tanzim edilen, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’e göre düzenlenen sakatlık oranını, geçici iş göremezlik süresini ve bakıcı ihtiyacını gösterir kurul raporunu ifade ettiği belirtilmiş olsa da, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik incelendiğinde yönetmeliğin amacının terör, kaza ve yaralanmaya bağlı olarak çocuklar ile ilgili özel gereksinim alanlarının belirlenmesine yönelik raporun hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu anlaşılmaktadır. Yönetmelik'in 4. maddesinin (n) fıkrasında ise “Özel gereksinim” çocuğun toplumsal yaşama eşit katılabilmesi için bedensel ya da gelişimsel işlev kısıtlılığı olmayan bireylerden farklı sağlık, eğitim, rehabilitasyon, cihaz, ortez, protez, çevresel düzenlemeler ve diğer sosyal ve ekonomik haklara ve hizmetlere gereksiniminin olmasını ifade ettiği belirtilmiştir. Yönetmelik'in 8. maddesinin (f) fıkrasında açıkça raporda engel oranının yazılmayacağının ifade edildiği, aynı zamanda yönetmeliğin EK 2 ve EK 3'de bulunan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Mevzuatla Uyum Arandığında Kullanılacak Tablo incelendiğinde engel oranı olarak %20’nin altındaki oranların gösterilmediği, Yönetmeliğin amacının engellilik oranları arasında çocukların özel gereksiniminin olup olmadığı ile ilgili olduğu, oysa TBK'nın 54. maddesi gereği kişinin bedensel zararı için “Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar” belirlenerek küçüğün sürekli iş gücü kaybı oranının tespiti ve buna bağlı olarak bedensel zararların belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, çocukların trafik kazası sonucu sürekli sakatlık oranlarının tespitinde Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik’in uygulanma imkanının olmadığı ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve eklerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından dosyaya sunulan Siverek Devlet Hastanesinin 24.09.2020 tarihli raporunda davacının % 8 oranında maluliyetinin bulunduğunun tespit edildiği, ancak rapor içeriğinden hangi yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiğinin belirtilmediği, bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmüştür. Somut olayda; kaza tarihinde davacı çocuğun 6 yaşında olduğu, davacının kazadan kaynaklanan maluliyetinin tespit edileceği raporun yukarıdaki açıklamalar ışığında Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmesi gerektiği anlaşılmıştır. Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle maluliyeti oluşup oluşmadığı ve varsa maluliyet oranının, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre belirlenmesi için, Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR 1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.