Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/5294 E. 2024/6396 K. – Tazminat

Konu: Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/5294
Karar No
2024/6396
Karar Tarihi
Konu
Tazminat

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/810 E. 2023/343 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü, İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2016/595 E., 2022/128 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; 09.02.2015 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen motosikletin yaya halde olan davacıya çarpıp kaçtığını, kaza nedeniyle davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek belirsiz alacak davası olarak 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 10.05.2021 tarihli bedel artırım dilekçesi ile talebini 8.541,63 TL geçici iş göremezlik ve 280.558,37 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere 290.000,00 TL olarak artırmıştır. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava açılmadan önce gerekli belgelerle başvuru yapılmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, kazanın beyan edilen şekilde gerçekleştiğinin kesin olarak ispatlanması gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla kazaya sebebiyet verdiği iddia olunan aracın ve sürücüsünün araştırılmasını, davacıda kaza nedeniyle oluşan maluliyet oranının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nce belirlenmesi, davacının SGK'dan geçici iş göremezlik ödeneği alıp almadığının sorulması, kabul anlamına gelmemek kaydıyla ancak dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının soruşturma dosyası ile kazanın varlığını ve kazaya plakası tespit edilemeyen başka bir aracın sürücünün neden olduğunu ispatladığı, bu durumda kazanın tek taraflı olduğu, kazaya karışan başka bir aracın bulunmadığını, ispat yükünün bunu iddia eden davalı tarafta olduğu, davalının bu yönde ispata elverişli bir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 8.541,63 TL geçici iş göremezlik ve 281.458,37 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 290.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 23.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen aracın ve kazaya sürücüsünün sebebiyet verdiğinin ispatlanmadığını, kusur incelemesinin usulüne uygun yapılmadığını, tazminat hesabının hatalı olduğunu, maluliyet raporlarının çelişkili ve hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik dönem zararından SGK'nın sorumlu olduğunu, dava tarihinden tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasının oluşumunda davacının kusursuz, dava dışı plakası tespit edilemeyen motosiklet sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunun bilirkişi raporu ve bunu teyit eden ATK Trafik İhtisas Dairesi'nin raporu ile belirlendiği, yine Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi Başkanlığı'nca düzenlenen maluliyet raporunun gerekçeli ve denetlenebilir nitelikte olduğu, tazminat hesabının Yargıtay içtihatlarına uygun şekilde yapıldığı, geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olduğu, 290.000,00 TL olan poliçe limitinin aşılmamış olduğu ve temerrüt tarihinin isabetli şekilde belirlendiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; istinaf başvurunda ileri sürdüğü hususları yineleyerek ve re'sen ele alınacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen motosikletin karıştığı trafik kazası sonucu sonucu yaya halde olan davacının yaralanması nedeniyle sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, ... Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, hükme esas alınan raporların denetime elverişli olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/5294, K. 2024/6396, T. 24.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-5294-e-2024-6396-k-e648b5670b43