Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/4228 E. 2024/9620 K. – Trafik Kazasında

Konu: Trafik Kazasından Kaynaklanan Maddi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/4228
Karar No
2024/9620
Karar Tarihi
Konu
Trafik Kazasından Kaynaklanan Maddi Tazminat

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1464 Esas 2022/1984 Karar HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine, İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 07.07.2016 tarihinde davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan davacıların desteği sürücünün sevk ve idaresindeki aracın tek taraflı trafik kazasında sürücünün vefat ettiğini, eşi ve çocuklarının desteklerini bu şekilde yitirdiklerini iddia ederek, açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı eş ... için 100,00 TL, davacı çocuklar ..., ... için de 100,00' er TL toplam 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, davacı ... için talep ettiği 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatını 202.205,18 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin poliçe kapsamında sorumluluğunun 10.03.2016-2017 dönemler arasına ilişkin olduğunu, müteveffanın dava konusu olayın meydana gelmesindeki kusurunun bulunduğunun tespiti gerektiğini, davacıların müteveffanın kusurundan yararlanmaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartlarının iligili hükümleri, davanın kazaya karışan aracın sigorta şirketi aleyhine açılması, tek taraflı kazada desteğin %100 oranında kendi kusuru ile kazaya ve ölüme sebebiyet vermesi, bu halin ZMSS Genel Şartlar ve KTK'nın 92/h bendi hükümleri gereğince teminat kapsamında olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkillerin desteğinin 07.07.2016 tarihinde geçirdiği trafik kazasının ardından hayatını kaybettiğini, müvekkili ...'ın destekten yoksun kalmasından kaynaklanan zararlarının tazmini için aracın trafik sigortasını tanzim eden davalı ...'ye başvurulduğunu, desteğin aracın işleteni ve sürücüsü olduğunu, aracın sigorta poliçesinin tanzim tarihinin 10.03.2016 olduğunu, sigorta sözleşmesini imzalarken yürürlükteki uygulamaya göre, 3. kişi kabul edilen sürücü ve işletenin desteğinden mahrum kalanların zararlarının sigorta şirketlerince karşılanmaya devam edilmekte olduğunu, sigorta şirketinin sorumlu olduğu rizikoları göz önünde bulundurarak sözleşmeye taraf olduğunu, ödenen sigorta primlerinin de "Yargıtay uygulamalarına göre sigorta şirketlerinin sorumluluğu devam ettiği rizikolara göre" belirlenmekte olduğunu, müteveffa tarafından da sigorta şirketinin yüklendiği sorumluluk nispetinde sigorta primi ödendiğini, kazanın 07.07.2016 tarihinde meydana geldiğini, ancak poliçe başlangıç tarihinin 10.03.2016 tarihi olması ve 2918 sayılı Yasa'nın ilgili maddelerinin 26.04.2016 tarihinde yürürlüğe girmiş olması sebebi ile uygulanacak hükümlerin, kanun değişikliğinden önceki kanun hükmü olduğunu, kanun hükmü uygulanması gerekirken, sayın mahkemenin normlar hiyerarşisine aykırı olarak Genel Şartlar hükümlerini kabul etmesinin hukuka aykırı olduğunu, sigorta sözleşmelerine ilişkin genel şartların normlar hiyerarşisi gereğince kanuna uygun olması gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların murisinin şoförü olduğu sigortalı araçla tek taraflı olarak meydana gelen kaza sebebiyle, davacıların ve davacıların murisinin 3. kişi konumunda olmadıkları, tazminat taleplerinin sigorta teminatı kapsamında bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; poliçe tarihinde 3. kişi kabul edilen sürücü ve işletenin desteğinden mahrum kalanların zararlarının sigorta şirketlerince karşılandığını, 2918 sayılı Yasa'da bu hususu daraltan maddelerin 26.04.2016 tarihinde yürürlüğe girdiğini, 01.06.2015 tarihli Genel Şartların o tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine aykırı düzenlemeleri uygulanamayacağını, Yargıtay içtihatlarının da bu yönde olduğunu, taleplerinin poliçe teminatı dışında olduğundan bahisle reddinin yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu desteğini yitiren davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 ve 53 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve davalı tarafından düzenlenen Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesinin 10.03.2016-10.03.2017 vadeli olduğu ve davaya konu kazanın 07.07.2016 tarihinde gerçekleştiği, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartları'nın bu tarihten sonra akdedilen poliçeler için uygulanacağı, davaya konu edilen zararın ZMSS teminatında olmadığına ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/4228, K. 2024/9620, T. 14.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-4228-e-2024-9620-k-5d1beaa7bbe0