Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/2785 E. 2026/1726 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/2785
Karar No
2026/1726
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1732 E., 2022/1779 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/384 Esas - 2019/386 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.02.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ...., davalı vekili Avukat... geldiler. Taraflar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 17.02.2026 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket tarafından işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan Nato Karargahı Döner Sermayeli Sportif Hizmetler birimine ait kantinde, davalının hizmetindeki görevlinin çöpe attığı yanıcı madde yüzünden yangın çıktığını, kamera kaydı ile bu hususun saptandığını ve hasar dosyasında eksper tarafından kamera görüntülerinin incelendiğini, müvekkili tarafından sigortalıya 21.08.2014 tarihinde 565.222,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin sigortalısı ile davalı arasında akdedilen Temizlik Hizmetleri Alım Sözleşmesi gereğince davalının adam çalıştıranın sorumluluğu hükümleri çerçevesinde zarardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 565.222,08 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayda müvekkilinin sorumlu tutulabilmesi için iddia edilen kişinin müvekkili nezdinde çalıştığının, söz konusu fiilin bizzat iddia ettikleri o kişinin kusuru ile atılan çöp neticesi ortaya çıktığının ve kusur miktarının netlik kazanması gerektiğini, yangının çıktığı işyerinde davacının sigortalısının kendi personeli dahil olmak üzere kantinde çalışan kişilerin de çalıştığını, müvekkilinin ya da çalışanlarının kusurlu eylemi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişilere yerinde inceleme yapma yetkisi verilmesine rağmen bilirkişilerce ne defter ve kayıtlarda ne de olay yerinde bir inceleme yapılmadığını, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilemeyeceğini, kararın ve bilirkişi raporunun yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalının çalışanlarının sebebiyet verdiği iddia olunan yangın sonucunda davacı tarafından yangın sigortası ile sigortalı olan iş yerinde meydana gelen zarar nedeniyle sigortalıya ödenen tazminatın rücuen davalıdan tazmini istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, yangının başlangıcını gösteren kamera kayıtlarına göre yangının başladığı konteynere atılan çöpün içerisinde yanıcı bir madde bulunduğunu gösteren herhangi bir delil olmamasına, yangına davalının çalışanlarının sebebiyet verdiğinin kesin bir şekilde ispat edilememiş olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, 40.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/2785, K. 2026/1726, T. 17.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-2785-e-2026-1726-k-95637db075f7