Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/11988 E. 2024/3282 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/25 E., 2023/61 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davacının 25.06.2014 tarihinde Düzce Üniversitesi Enfeksiyon Hastalıkları Anabilim Dalında uzmanlık eğitimini tamamladığını, 58 inci dönem Tıpta Uzmanlık Devlet Hizmetleri Yükümlülüğü kurasına katılmak için düzenlediği evrakı 30.06.2014 tarihinde ...'ne teslim ettiğini, Rektörlükçe davacıya ait evrakın 11.07.2014 tarihinde davalı kargo şirketine teslim edildiğini, davalı kargo şirketinin yanlış adrese teslim etmesi nedeniyle evrakın Rektörlüğe iade edildiğini, davalı şirketin kargoyu zamanında teslim etmemesi nedeniyle davacının 28.08.2014 tarihli kuraya katılamadığını belirterek maddi ve manevi zararın tahsili talebinde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde kargonun geç teslim edilmesinde kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkeme'nin 04.02.2020 tarihli ve 2012/142 Esas 2014/121 Karar sayılı ilamıyla; davanın kısmen kabulü ile 10.177,28 TL maddi, 2.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur. Daire'nin 10.11.2020 tarihli ve 2020/3076 Esas 2020/3820 Karar sayılı ilamıyla; "Dosya kapsamından; davacıya ait başvuru evraklarının bulunduğu kargo 06/08/2014 tarihinde Düzce Üniversitesi rektörlüğüne iade edildiği, söz konusu evrakların rektörlük tarafından davacı hekime 07/08/2014 tarihinde teslim edildiği, davacının 28/08/2014 tarihli 58. dönem tıpda uzmanlık devlet hizmetleri yükümlülüğü kurasına katılamadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece; davacı hekime 07/08/2014 tarihinde başvuru evraklarının iade edildiği, kura tarihinin 28/08/2014 tarihi olduğu gözetildiğinde davacının yeniden başvuruda bulunma imkanının olup olmadığı, başvuru için yeterli sürenin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece bu hususlar üzerinde durularak kurayı yapan kuruluşun başvuru takvimi de dosya içine alınarak evrakların davacı hekime iade edildiği tarihten sonra başvuru için yeterli sürenin bulunması durumunda zararın oluşup oluşmadığı, zarar oluşmuş ise maddi zararın doğru şekilde tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. 2-Somut uyuşmazlıkta manevi tazminatın yasal şartları oluşmadığından davacının manevi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının başvuru evrakının 01.07.2014 tarihinde Düzce Üniversitesi tarafından hazırlandığı, 11.07.2014 tarihinde davalı kargo şirketine teslim edildiği, 06.08.2014 tarihinde teslim edilemedi açıklaması ile Düzce Üniversitesine iade edildiği, 11.07.2014 tarihinde davalı kargo şirketine teslim edilen evrakın 21.07.2014 tarihine kadar Sağlık Bakanlığı'na ulaşması gerektiği, halbuki tescil evrakının 28.08.2014 tarihinde bahsedilen kuruma ulaştığı, bu durumda 11.07.2014 tarihi ile 21.07.2014 tarihi arasında 10 günlük süre içerisinde gerekli teslimi yapmayan davalı kargo şirketinin kusurlu olduğu, bilirkişi tarafından hesaplanan maddi zarardan davalının sorumlu olacağı gerekçesiyle maddi tazminat davasının kabulü ile 10.177,28 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; manevi tazminat talebinin de kabulü gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı vekili; maddi tazminat talebinin de reddi gerektiğini, davalının kusurunun bulunmadığını, raporlar arasında çelişki bulunduğunu, doğmayan bir hak üzerinden maddi tazminat talep edilemeyeceğini ileri sürerek ve re'sen ele alınacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı kargo şirketinin kusurlu eylemi nedeniyle uğranılan zarardan kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 ilâ 439 uncu maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri. 3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden taraflara yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.