Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/2997 E. 2023/11686 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/2997
Karar No
2023/11686
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/201 E., 2021/439 K. HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece 22.11.2021 tarihli muhtıra ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344 üncü maddesi uyarınca davacılar vekiline her bir davacı adına temyiz harç ve masraflarının yatırılması için muhtıra gönderilmiş, davacılar vekili tarafından eksik harç ve masraflar verilen kesin süre içerisinde tamamlanmamıştır. Mahkemece 18.12.2021 tarihli ek karar ile davacıların temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmalarına karar verilmiştir. Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz harç ve masraflarının tamamlanmaması gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına yönelik Mahkemenin 18.12.2021 tarihli ek kararına ilişkindir. Temyiz eden tarafın yargılama harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 344 üncü maddesi uyarınca, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olması nedeni ile tek bir nisbi harç ile kararı temyiz etmeleri mümkün değildir, her bir davacı adına ayrı ayrı temyiz harcının yatırılması, aksi halde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 344 üncü maddesi uyarınca, usulüne uygun şekilde her bir davacı için temyiz harç ve masrafının tamamlanması için muhtıra gönderilmişse de verilen süre içerisinde davacılar vekilince eksik harç tamamlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Mahkemece verilen 18.12.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2023 tarihinde Başkan ...'ın ve Üye ...'in karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Dosya kapsamından, 5 davacı bulunduğu, davacıların yargılamada aynı vekille temsil edildiği, davacılar adına vekil tarafından sunulan temyiz dilekçesiyle kararın temyiz edildiği, yine vekil tarafından temyiz yoluna başvurma harcı ve temyiz karar harcının yatırıldığı, mahkemece muhtıra çıkarılarak "4 adet ayrı ayrı yatırılan davacının ismi belirtilerek temyiz kanun yoluna başvurma harcı 292,10 TL, 4 adet ayrı ayrı temyiz karar harcı 59,30 TL" eksik harcın işlem muhtırasının tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içinde yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına karar verileceğinin ihtar edildiği, muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından, davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair 18.12.2021 tarihli ek karar verildiği ve ek kararın davacılar vekilince süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece çıkarılan muhtıra 4 adet ayrı ayrı harç yatırılması yönüyle netlik içermediğinden usule uygun değildir. Hangi davacının ne miktarda harç yatırması gerektiğinin HMK'nın 344. maddesine uygun şekilde taraflara usulüne uygun şekilde ihtar edilmesi gerekirken yazılı şekilde düzenlenen muhtıra doğrultusunda kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair 18.12.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onama yönündeki kararına ve gerekçelerine katılamıyoruz.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/2997, K. 2023/11686, T. 01.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2022-2997-e-2023-11686-k-d208276714ee