Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/2947 E. 2022/10792 K. – Tazminat

Konu: Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/2947
Karar No
2022/10792
Karar Tarihi
Konu
Tazminat

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın reddine dair karara yönelik olarak Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kanun yararına bozma talep edilmesi üzerine tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü: KARAR Davacı vekili, davacının alacaklı olduğu icra dosyası üzerinden borçlunun mallarına haciz uygulanarak muhafaza altına alındığını ve muhafaza altına alınan sanayi tanklarının cebri icra yoluyla satış işlemlerinin gerçekleştirildiğini, yapılan ihale ve açık artırma sonucunda alacağına mahsuben davacının satın aldığını ancak davalıların haksız ve kötü niyetli olarak ihalenin feshi davası açarak, maddi ve manevi kayıplara uğramasına neden olduğunu belirterek, uğranılan zararın davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır. Mahkemece, davacının iddialarının gerçekliğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar, taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, süresinde istinafa başvurulmadığı için de 26/06/2021 tarihinde kesinleşmiştir. Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünce 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 169. maddesinde yargı mercilerince karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücretinin, avukatlık ücret tarifesinde yazılı miktardan az ve üç katından fazla olamayacağı, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinin dördüncü fıkrasında ise manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücretinin ayrı bir kalem olarak hükmedileceğinin düzenlendiği, mahkemece maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş olmasına rağmen reddedilen manevi tazminat istemi yönünden davalılar lehine vekalet ücretine karar verilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı bulunduğu belirtilerek, söz konusu kararın kanun yararına temyizen incelenerek bozulması talep edilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 363. maddesinde ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulacağı ve temyiz talebinin Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, kararın kanun yararına bozulacağı,bu bozmanın kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmayacağı düzenlenmiştir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına temyizin amacı; kesin olarak verilen ya da istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtayca incelenmesini ve buna bağlı olarak kanunların uygulanmasında ülke genelinde birliği sağlamak, karar ve hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına temyiz kurumunun konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık hâlleri olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olacaktır. 26/10/1932 tarihli ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği üzere; kabul edip etmemenin hâkim veya mahkemenin takdirine bağlı olarak talepler hakkında verilen kararlar ile delillerin değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına temyiz konusu olamaz. Somut davada; vekalet ücreti şahsi hakka ilişkin olup açıklanan yasa maddesi ve İçtihadı Birleştirme kararı da birlikte gözetildiğinde; mahkemece hükmedilmemiş olan vekalet ücreti konusunda kanun yararına temyiz talebinde bulunulamayacağı anlaşıldığından kanun yararına temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’nün kanun yararına temyiz isteminin REDDİNE 26/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/2947, K. 2022/10792, T. 26.09.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2022-2947-e-2022-10792-k-91c658dd5c10