Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/16857 E. 2025/17422 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2022/16857
- Karar No
- 2025/17422
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1349 Esas, 2022/1801 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2020/618 Esas, 2021/841 Karar
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 12.11.2013 tarihinde davalı nezdinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile teminat altına alınan 21... plakalı araç ile 73... plakalı aracın çarpışmasıyla meydana gelen trafik kazasında davalıya sigortalı araçta yolcu konumunda bulunan davacının yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100,00 TL bedensel zarar tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 27.01.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 135.517,13 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya 17.02.2015 tarihinde toplam 78.722,00 TL ödeme yapıldığını ve davacıdan 05.02.2015 tarihinde ibraname alındığını, davacının dava konusu poliçeden kaynaklı olarak davalıdan herhangi bir alacağı kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 18.05.2018 tarih ve 2015/269 E. - 2018/427 K. sayılı kararı ile davanın kabulü ile 135.517,13 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının 17.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmiş, karara karşı davalı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 20.10.2020 tarih ve 2018/3817 E.- 2020/3687 K. sayılı kararı ile davalının cevap dilekçesinde davacının hatır için taşındığı yönünde iddia ve savunma ileri sürmediğinden İlk Derece Mahkemesi tarafından hatır indirimi yapılmamış olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ancak davacının kalan yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosuna uygun olarak belirlenmemesinin doğru olmadığı, mahkemece bu hususta ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiği belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalıya sigortalı aracın sürücüsü/işleteni Mert Nazırlı'nın kaza tarihinde arkadaş oldukları, evli olmadıkları bu sebeple taşımanın hatır taşıması niteliğinde olduğu belirtilerek %20 hatır taşıması indirimi uygulanmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 108.413,71 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının 17.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kaldırma kararında davalı vekilinin hatır taşımasına ilişkin istinaf talebinin cevap dilekçesinde hatır savunması olmaması nedeniyle reddine karar verilmiş olmasına göre davalı vekili tarafından ıslah ile hatır savunmasında bulunulması ve mahkemece kabul edilmesinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177/2. maddesi son cümlesine aykırı olduğu gibi davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlali sonucunu da doğurduğu gerekçesiyle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile 135.517,13 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının 17.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu kaza 12.11.2013 tarihinde gerçekleşmiş olup kaza tarihi kapsamında o dönem yürürlükte bulunan kanun hükümleri ve Yargıtay içtihatları doğrultusunda hesaplamada PMF-1931 Yaşam Tablosunun uygulanması gerektiğini, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dava konusu olayda hatır taşımasının mevcut olup olmadığı hususunda hiçbir değerlendirme yapılmaksızın davacı yararına usuli kazanılmış hakkın ihlali sonucunu doğuracağı belirtilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kararın kaldırılmasına ve davanın kabulü ile hatır taşıması indirimi yapılmaksızın 135.517,13 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının 17.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkili şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesinin açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir. B.Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 12.11.2013 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.