Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/20418 E. 2022/17184 K. – Tazminat

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 20/12/2018 tarih, 2018/3131 Esas ve 2018/12598 Karar sayılı ilamında özetle; “Davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtığı, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacıya yansıtılamayacağı; dolayısıyla araç şoförünün kusurunun, araç şoförünün desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceği; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda sürücü kusurlu, destekten yoksun kalan davacılar murisin geride kalan resmi nikahlı eşi ... ve müşterek çocukları da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduklarına göre, davalı sigorta şirketinin bu davacıların zararlarından da sorumlu olduğu ve davacıların davalı sigorta şirketinden destekten yoksun kalma tazminatı isteyebileceğinin (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı ilamları uyarınca) kabulü ile işin esasına girilerek varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken hatalı değerlendirme ile tazminatın türü itibariyle tüm davacıların üçüncü kişi oldukları gözardı edilerek genç resmi eşin destek tazminatına hak kazanacağı resmi eş ve çocukların destek tazminatı alamayacakları kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı ... için 1.581,60 TL, davacı ... için 6.287,08 TL, davacı ... için 6.740,58 TL, davacı ... için 8.531,31 TL, davacı ... için 9.746,68 TL, davacı ... için 10.748,32 TL, davacı ... için 14.825,89 TL, davacı ... için 99.240,69 TL, davacı ... için 92.293,85 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 14.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Mahkemece, temerrüt faizi olarak yasal faize karar verilmiştir. Davalının trafik sigortacısı olduğu araç ticari araçtır. Bu nedenle mahkemece, temerrüt faizi olarak ticari faiz yerine yasal faiz işletilmesine karar verilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9. bentlerindeki "yasal" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "avans" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.