Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/183 E. 2022/15610 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 15.11.2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeni ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.07.2018 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 23.06.2020 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R Davacı vekili; davacının 15.11.2009 tarihinde geçirdiği tek taraflı trafik kazasında yaralanarak %92 oranında malül kaldığını, kazanın davalı Karayollar Genel Müdürlüğü’nün kusuru nedeniyle meydana geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 100.000,00 TL maddi, 80.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep etmiş, 04.02.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 184.744,09 TL olarak artırmıştır. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince, davacının kaza nedeniyle %100 oranında malül kaldığı, bilirkişi raporu ile davalının kusurunun %50 olarak belirlendiği, dava dışı sigorta şirketince ödenen tazminatın belirlenen tazminattan düşülmesi suretiyle davanın kısmen kabulü gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 89.524,38 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 28.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.