Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/17014 E. 2022/16080 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve ... vekili Av. ... tarafından, davalı ...aleyhine 19.07.2018 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen 08.10.2019 günlü kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 10.03.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’ın SGK müfettişleri tarafından düzenlenen 27.04.2017 tarihli 207430/01/SR/01 sayılı rapor ile kurum zararından sorumlu tutulduğunu, bu müfettiş raporu doğrultusunda davacılardan ...’a borç bildirim belgesi gönderildiğini, diğer davacının da ...’ın mirasçısı olduğunu, müfettiş raporunda usulsüz işlemlerle davalıyı zarara uğrattığı tespit edilen ... Tıp Merkezinin kuruluşu aşamasında murisin %1 hisse ile ortak olduğunu, kuruluştan 5 ay sonra murisin hissesini devrettiğini, bu nedenle kurum zararından sorumluluklarını olmadığını belirterek davacıların davalıya borcu olmadığının tespitini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesince, davacılar tarafından yapılan itiraz üzerine yürütülen ek soruşturmaya müteakip davacıların söz konusu borçtan sorumlu tutulamayacakları hususunun kurum içi yazışma ile Ankara Mali Hizmetler Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği, davalı kurumun zararının doğmasına neden olan eylemlerin yapıldığı 13.08.2009-15.09.2013 tarihleri arasındaki dönemde davacıların murisinin hastane sahibi olan şirketin ortağı olmadığı, dolayısıyla davacıların zarardan sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle davanın kabulüne, davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 05.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.