Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2020/1551 E. 2020/1794 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Mehmet Özcan aleyhine 10/08/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2018 günlü karara karşı tarafların istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1313-2018/462 sayılı kararının kaldırılarak, davanın esastan reddine dair verilen 18/12/2019 günlü karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair verilen 31/01/2020 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Hükmü temyiz eden tarafın temyiz istemi miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararda isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın 6100 sayılı HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 10/06/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.