Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2012/13990 E. 2013/10671 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/02/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 04/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince: Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur. a)Dosya kapsamından ve özellikle ceza soruşturması sırasındaki bizzat davacının beyanlarından çaycılık işi ile uğraştığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, asgari ücret düzeyinde gelir sağlayacağının kabulü gerekir. Şöför olarak çalıştığı ve asgari ücretin üzerinde gelir sağlayacağı öngörüsüne dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınamaz. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. b)Dava dilekçesinde 20.000,00 TL maddi tazminat isteminde bulunulmuş, bilirkişi raporunda ise 42.932,95 TL maddi zarar hesaplanmıştır. Mahkemece, davacının 1/2 oranında bölüşük kusuru olduğu benimsenmiş ve fakat istem aynen kabul edilmiştir. Hakim, talep ile bağlı olup; fazlasına hükmedemez. (HMK m.26; HUMK m.74) Davacının bölüşük kusuru nedeniyle, talep sonucu üzerinden indirim yapılması gerekir. Aksi halde, istemden fazlasına hükmedilemeyeceğine ilişkin kural ihlal edilmiş olur. Mahkemece, anılan ilkenin gözetilmemesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 990.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.