Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2010/5943 E. 2011/5356 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... (kendisine asaleten ... ...'na velayeten) vekili Avukat ... Aravut tarafından, davalı ... Başkanlığı (Devredilen SSK Başkanlığı) aleyhine 22/04/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, işitme kaybının tedavisi amacıyla kullanılacak cihazın erken yaşta takılmaması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. İstemin reddine ilişkin iş mahkemesi kararı, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nce; davanın yasal dayanağının Borçlar Yasası'nın 47 ve 55. maddeleri olduğu, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Yasası ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Yasası'ndan kaynaklanmadığı, uyuşmazlığın çözüm yerinin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle bozulmuş; bozmaya uyularak verilen mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine ilişkin kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine davaya bakan yerel mahkemece, davalı kurumun sorumlu tutulmasını gerektiren bir kusuru bulunmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Davacı, işitme ve konuşma kaybını en az düzeye indirecek işitme cihazı takılması için ameliyat edilmesi gerektiği yolunda kurul raporu verilmesini sağlamak amacıyla davalı kuruma defalarca başvuru yaptığı halde bir sonuç alamadığını ileri sürüp davalı kurumun hizmet kusuruna dayanarak istekte bulunmuştur. Tedavi için gerekli cihazın sağlanması ve cerrahi müdahale ile tedavinin gerçekleştirilmesi davalı kuruma kamu yasası ile verilmiş bir idari görevdir. Davacı, davalı kurumun kamu görevini yerine getirmemek biçimindeki hizmet kusuruna dayandığına göre bu tür isteklerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup taraflarca ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.