Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2009/3561 E. 2010/606 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2009/3561
- Karar No
- 2010/606
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı SSK. Genel Müdürlüğü ... Devlet Hastanesi Baştabipliği aleyhine 25/06/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalılardan ...’na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer davalı Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na yönelik temyiz itirazına gelince; davacı, davalı Bakanlığa bağlı ... Sosyal Sigortalar Kurumu hastanesinde bel fıtığı ameliyatı olduğunu, ameliyattan sonra para-parazi hastalığına yakalandığını, davalı doktorun yapacağı ameliyat konusunda yeterince aydınlatmadığı ve davalı doktorun mesleki yetersizliği nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, davalı doktorun eyleminin tıp kurallarına uygun olduğuna ilişkin bilirkişi raporu benimsenerek istemin reddine karar verilmiştir. Davalı Bakanlık, Devlet tüzel kişiliği içerisinde yer alan bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğe bağlı olarak ve kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren hastanenin eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de hizmet kusurundan doğan zararın ödetilmesi istemidir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Yerel mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı yönünden BOZULMASINA; davacının diğer davalı ...'na yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.