Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/5214 E. 2026/9363 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1944 E. 2024/1639 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ; sanık ve tanıkların kaldıkları aynı koğuşta başkaca kalan kişilerin kimler oldukları belirlenerek bu kişilerin de tanık olarak dinlenip sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek sanık ve taraflar arasında husumet bulunduğundan bahisle beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında verilen beraat kararının dayandırıldığı gerekçelerin yerinde olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suça ilişkin tek tanığın Y.C.Ş olması , diğer tanık ihbarcı S.Ç. ile sanık arasında şikayet tarihi itibari ile aralarında başka bir suçtan kaynaklı husumet olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.