Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/4112 E. 2026/6138 K. – Görevi Yaptırmama

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2025/4112
Karar No
2026/6138
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/259 E., 2025/479 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; incelemeye konu suçun avukat olan sanığın avukatlık görevinden doğan veya görev sırasında işlenen suç kapsamında olduğu, 15.07.2020 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle değişik 1136 sayılı Kanun 59. maddesi gereğince temyiz edilebilir hale geldiğinden Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 10.03.2025 tarihli ek karar kaldırılarak gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, olay avukatlık mesleğinin icra edilmesi sırasında gerçekleştiğinden kesin olmadığına, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, yeterli ve tarafsız delil bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan ve savunma hakkı ihlal edilmediğinden temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bartın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2025/4112, K. 2026/6138, T. 01.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2025-4112-e-2026-6138-k-4135dd062c39