Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9631 E. 2026/12077 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/9631
Karar No
2026/12077
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1694 E., 2024/1088 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; katılana yönelik kamu görevi kapsamında herhangi bir suç işlemediğine, dosya kapsamında delil bulunmayıp suçun unsurlarının da oluşmadığına, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı halde anılan madde uyarınca artırım yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık ve Cumhuriyet savcısının belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın, katılana yönelik söylediği kabul edilen sözlerin, söyleniş amacı da dikkate alındığında bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanık hakkında ayrıca hakaret suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması, 2.Kabule göre de, 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinde; kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan "sağlık personeli" ile "yardımcı sağlık personeline" karşı görevleri sebebiyle işlenen ve anılan maddede sayılan suçlar yönünden uygulanabileceğinin belirtilmesi, ilgili mevzuat ve Sağlık Meslek Mensupları İle Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelik (madde ek-2) uyarınca katılanın fiilen yaptığı görevinin sağlık hizmetlerinde çalışan "diğer meslek mensupları" arasında sayılması karşısında, şartları oluşmadığı halde 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayini, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Yenice (Karabük) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/9631, K. 2026/12077, T. 24.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-9631-e-2026-12077-k-4c077d5885fb