Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/845 E. 2024/10826 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/845
Karar No
2024/10826
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/178 E., 2016/197 K. ŞİKÂYETÇİ SANIK : ... MAĞDUR SANIKLAR : ..., ... SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, düşme TEMYİZ EDENLER : Şikâyetçi ve mağdur sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına ilişkin olarak, mağdurlar ... ve ...'in 18.02.2016 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olmadıklarını beyan ettikleri, şikâyetçi ...'in ise, 17.03.2016 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan ettiği bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca usulune uygun davaya katılmadıklarından hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise hakaret suçundan düşme kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Şikâyetçi ve mağdur sanıkların temyiz istekleri, kendilerini korumak için hareket ettiklerine, kendileri hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanıklar ... ve ... hakkında ise mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Mağdurlar ... ve ...'in 18.02.2016 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olmadıklarını beyan ettikleri, şikâyetçi ...'in ise, 17.03.2016 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan ettiği bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdurlar ve şikâyetçinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden 1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar ... ve ...'in 18.02.2016, sanık ...'in ise 17.03.2016 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihlerden itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikâyetçi ve mağdurların temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/845, K. 2024/10826, T. 23.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-845-e-2024-10826-k-8aa75577bc59