Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/8238 E. 2026/10186 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2006 E. 2024/1331 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği özetle; savunması alınmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; 5271 sayılı Kanun'un 252/2. maddesi gereğince mazereti olmaksızın duruşmaya gelmediği takdirde yargılamanın yokluğunda bitirileceği ihtarı ile davetiye gönderilmeden ve savunması alınmadan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna dairdir. III. GEREKÇE Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak verilen mahkûmiyet kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak duruşma açılmış ve 5271 sayılı Kanun'un 252/2. maddesi uyarınca gelmeyen sanığın yokluğunda yargılamaya devam olunarak mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanık hakkında hakaret eyleminin aleni ortamda gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmış olması karşısında; suçun kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı olan 2 yılı aştığından basit yargılama usulünün uygulanamayacağı, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 252/2. maddesi kapsamında ihtarlı davetiye çıkarılması yeterli olmadığından, sanığın duruşmada bizzat hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.06.2026 tarihinde karar verildi.