Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/8009 E. 2026/8203 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/838 E. 2024/792 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suçun sübut olduğuna, suça konu sözlerin ifade özgürlüğü veya eleştiri kapsamında değerlendirilemeyeceğine, suçun unsurları itibariyle oluştuğuna, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; Yargıtay içtihatları doğrultusunda hakaret suçun unsurları itibariyle oluştuğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE Sanığın suça konu sözlerinin, söylendiği bağlam ve olayın öncesinde kamuoyuna yansıyan görüntüler nedeniyle oluşan tartışmalar bütünüyle değerlendirildiğinde; muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp ağır eleştiri niteliğinde kaldığı ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesiyle dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.