Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/7076 E. 2025/3163 K. – Hakaret

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/495 E., 2024/230 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir, II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, cezayı hak etmediğine ve kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Yargıtay bozma ilamı öncesi kararda, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş ve hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında; bozma sonrası sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinde düzenlenen cezayı aleyhe değiştirme yasağına aykırı davranılması, dışında isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesinde düzenlenen "cezayı aleyhe değiştirme yasağı" uyarınca sonuç cezanın 7.600,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine ve "adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereği birer ay arayla 24 eşit taksitte ödenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.