Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2964 E. 2026/5703 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2964
Karar No
2026/5703
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2247 E. , 2023/2003 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ile katılanın başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi, sanık hakkındaki cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1.Temel cezanın belirlenmesinde, suçun işleniş biçimi, failin kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, suçun işlendiği yer, olayın meydana geliş şekli, söylenen sözlerin ağırlığı ve doğurduğu etki ile muhatabın yerine getirdiği görevin niteliği dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle alt sınırdan ceza tayin edilmesi, 2.İlk Derece Mahkemesince verilen karar tarihinde yürürlükte bulunan 5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesinde yer alan "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü, 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değiştirilmiş olup anılan düzenlemeler doğrultusunda ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyeceğinin gözetilmesi zorunluluğu, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2964, K. 2026/5703, T. 26.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-2964-e-2026-5703-k-be11c84790a2