Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2432 E. 2026/6137 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2970 E., 2023/2736 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan vekilinin temyiz talebi yönünden, temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden, hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanığın anlatımı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve koşulları oluşmadığından haksız tahrik ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "İkinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Katılan ve vekilinin yokluğunda verilen ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen, 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesi uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtar içeren karara karşı, aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen, dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

A. Sanığın Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasına "cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi yazılmak suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2026 tarihinde karar verildi.