Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2415 E. 2025/6696 K. – Fuhuş

Konu: Fuhuş

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2415
Karar No
2025/6696
Karar Tarihi
Konu
Fuhuş

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2023/485 E., 2023/626 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; Yargıtay bozma ilamının, sanığa ya da kendisine değil, vekaletname sunulmadan önce baro tarafından görevlendirilen müdafiiye tebliği suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, katılanın aşamalardaki gerçek dışı ve çelişkili beyanları uyarınca, soyut iddia dışında mahkumiyete yeter derecede delil bulunmaksızın ceza verilmesinin, yine gerekçede sanık hakkında takdiri indirim uygulandığı belirtilmesine karşın hükümde uygulanmadığı açıklanarak çelişki oluşturulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre; 1.Bozma kararı sanık lehine olsa dahi, bozmadan sonra yapılan yargılamada yerel mahkemece sanık, katılan ve varsa müdafii ile vekillerine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, tarafların duruşmadan haberdar olmaları sağlanmalıdır. Bozma sonrasında, bozma ilamı ve duruşma gününün, sanığın vekaletnameye istinaden görevli müdafii ve sanık yerine, baro tarafından atanıp görevi sona eren önceki müdafiiye tebliği suretiyle yokluklarında hüküm kurularak 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine muhalefet edilmesi, 2. Mahkemece gerekçede, sanık hakkında takdiri indirim uygulandığı belirtilmesine karşın, hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca sanığın cezasından takdiren indirim yapılmasına yer olmadığına denilmek suretiyle çelişki oluşturulması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2415, K. 2025/6696, T. 14.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-2415-e-2025-6696-k-5a1f24e26c89