Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2331 E. 2026/5292 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1922 E., 2023/2610 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... hakkında mala zarar verme ve sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlere ilişkin Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince temyiz isteminin reddine yönelik ek kararlar verildiği ve bu ek kararlara yönelik bir temyizin bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sanığın arkadaşının polis memurları tarafından darp edildiğini görmesi üzerine ne olduğunu anlamak amacıyla olay yerine gittiğine, buna karşın hukuka aykırı bir eylemi olmadığı halde ters kelepçelenerek yere yatırıldığına, suç kastının bulunmadığına, tanıkların hakaret edildiğini duyduklarını belirtmelerine karşın, olay yerine çok yakın olmaları sebebiyle sanıkları teşhis edememelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, katılanların kendi suçlarını örtmek amacıyla sanığa iftira attıklarına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi, sanıkların taksi beklemekte olmalarına karşın polis memurlarının sert ve kontrolsüz şekilde güç kullandıklarına, katılan anlatımlarının hükme esas alınmasına karşın sanık savunmalarına itibar edilmediğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte önce katılanların hakaret etmesi sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, katılanların kamu görevlisi olmasının suçun mağduru sayılmaları için yeterli olmadığına, tarafsız tanık bulunmadığına ve sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Olay tutanağı, katılan beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanıkların atılı suçu işlediklerine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.03.2026 tarihinde karar verildi.