Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/127 E. 2026/4072 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/346 E., 2023/2663 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince mahkumiyet hükümleri verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; aleniyetin somut olayda gerçekleşmediğine, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 yerine 106/1-3. maddesi uyarınca karar verildiğine ilişkindir 2.Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, şikayetçiler ile arasında husumet bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık savunması, şikayetçilerin ve mağdurun beyanları, tanık anlatımı, telefon görüşme tutanağı ile tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın telefonla hakaret ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezaların infazından sonra 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de bu hususun Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/02/2015 tarih ve 2013/451 Esas, 2015/6 sayılı kararı gereğince, aleyhe değiştirme yasağı kapsamına girmediğinden, sanık hakkında "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında hukuka ayrılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesin gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hakaret suçundan kurulan hüküm fıkrasından ''5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılarak, uygulamaya göre de sanık hakkındaki sonuç hapis cezasının "1 yıl 15 gün olarak belirlenmesi" ve hükümlerde tekerrüre ilişkin cümlelerin sonuna "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.02.2026 tarihinde karar verildi.