Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/12172 E. 2026/9016 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1504 E. 2024/1996 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın katılan için kullandığı sözlerin ifade özgürlüğü kapsamına alınmasının kanuna aykırı olduğu, katılanın küçük düşürüldüğü ve saygınlığının zedelendiği ve sanığın hesabın kendisine ait olduğu beyanı karşısında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması talebini içerdiği belirlenmiştir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın Instagram uygulaması üzerinden yaptığı yorumun duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılana yönelik olduğunun belirlenememesi ve yorum içeriğindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyuta ulaşmayan, rahatsız edici, kaba, nezaket dışı söz ve ağır eleştiri niteliğinde olduğundan bahisle hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2026 tarihinde karar verildi