Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/7044 E. 2025/14485 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/2379 E., 2022/1745 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, İstanbul Anadolu 21.Asliye Ceza Mahkemesince 14.10.2022 tarihli ek karar ile sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın karardan çıkartılarak yerine Ankara 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/291 Karar sayılı ilamının esas alındığı anlaşılmakla hükmün hakaret suçu yönünden henüz kesinleşmediği, kanun yolu inceleme aşamasında olan hüküm ile ilgili ek karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu bu nedenle hakaret suçu ile ilgili verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu, bu hususun kararın kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği belirlenerek bozma nedeni sayılmamıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; delil olmadığına, lehe hüküm uygulanmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanların beyanı, olay tutanağı, sesli ve görüntülü CD çözümü, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği yönünde ve suç işlemeye meyilli kişiliği, yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaatin oluşmaması dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62., 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, dosya kapsamından olayın, sokağa çıkma yasağının olduğu gün işyeri ve sokakta gerçekleşmesi karşısında, bu yerin ne şekilde aleni sayıldığının tartışılması gerekirken, yetersiz gerekçeyle cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde karar verildi.