Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/6674 E. 2025/12891 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6674
Karar No
2025/12891
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/2773 E., 2022/2179 K. SUÇ: Hakaret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat ile sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik 06.09.2022 tarihli ek kararla kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, katılan vekiline tebliğ edilen ek kararın ise temyiz edilmediği, temyiz kapsamının sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olduğu belirlenerek gereği düşünüldü:

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; dosyadaki delillerin sanığın atılı suçu işlediğini ortaya koyduğuna, dosya kapsamındaki haciz tutanağı ile atılı suçun işlendiğinin sabit olduğuna, sanığın söylediği sözler ile müvekkiline yönelik hakaret suçunun oluştuğuna, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca, İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/6674, K. 2025/12891, T. 09.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-6674-e-2025-12891-k-4e548bb849cb