Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5740 E. 2025/13385 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5740
Karar No
2025/13385
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2022/980 E., 2022/1391 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir. 2..Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, evli ve çocuklu olan katılanın isminin üçüncü kişilerle anıldığına, sanığın suça konu paylaşımının AİHM, AYM ve Yargıtay kararlarına göre hakaret suçunu oluşturduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dosya içeriğine göre sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla birlikte, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu paylaşımların hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığı kabul edilmesi nedeniyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, (e) bendi gereğince karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine; “Sanık hakkında TCK'nın 125/3-a,4 maddesi gereğince açılan kamu davasında atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından CMK'nin 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09. 2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/5740, K. 2025/13385, T. 15.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-5740-e-2025-13385-k-b718e10b44f1