Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5121 E. 2025/14454 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/5121
- Karar No
- 2025/14454
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/4669 E., 2021/2891 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir.
1. Katılan vekili tarafından şikayet dilekçelerinin ekinde sunulan ve suça konu edilen konuşma kayıtlarını içerir videolardan birisinin açılamadığının bilirkişi raporu ile tespit edilmesi, diğer video kaydında ise sanığın, "Fetöcüler tarafından darp edildik, fetöcü bir belediye başkanı tarafından darp edildik." biçimindeki sözlerin söylendiğinin tespit edilmesi, suç oluşturduğu kabul edilen diğer sözlerin ise nerede ve ne şekilde söylendiğine dair dosyada bir delil bulunmadığının anlaşılması, bilirkişi incelemesine konu edilen video kaydındaki konuşmalarda açıkça katılanın isminin söylenmediğinin anlaşılması karşısında, katılan vekilinin şikayet dilekçelerinde belirttiği suça konu edilen konuşmaları içerir "İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/18 55... sayılı kararlarına" konu video kayıtlarının temin edilip dosya arasına alınarak denetimlerinin sağlanarak, somut olayda "matufiyet" koşulunun ne şekilde gerçekleştiği ve aleniyetin ne şekilde oluştuğu kararda açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi, 2. İddianamede talep edilmediği halde, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı olarak, sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde karar verildi.