Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/4745 E. 2025/11300 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1802 E., 2022/1814 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; mağdura hakaret etmediğine, tanığın mağdurun mesai arkadaşı olduğundan mağdurun beyanının aksini söylemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Dereli Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/40 Esas, 2021/57 Karar sayılı ilamında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmiş olduğundan bahisle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; Dereli Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/40 Esas sayılı dosyasında tekerrüre esas alınan aynı Mahkemenin 2018/36 Esas ve 2018/127 Karar sayılı ilamına konu mahkûmiyetin, Dereli Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/40 Esas sayılı dosyasının 14.10.2016 olan suç tarihinden sonra, 20.06.2018 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında, sanık hakkında Dereli Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/40 Esas sayılı dosyasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının doğru olmadığının ve sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi, Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği "tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından 'ikinci kez' ibarelerinin çıkartılması" suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.