Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/4002 E. 2025/10374 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1159 E., 2022/681 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; kararın hakkaniyete uygun olmadığına, olay sebebiyle gözaltına alınmasının hukuksuz olduğuna, kendisine şiddet uygulandığına, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının haksızlık olduğuna, kararın kaldırılmasına vesaire yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, sanığa ait adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamında sanığın mahkûmiyetine ve hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmamış ve temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince yapılan eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı ancak bu durumun hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği, aynı Kanun'un 108/7. maddesinde cezanın infazından sonra denetim süresi içinde kendilerine yüklenen yükümlülüklere ve yasaklara aykırı hareket eden mükerrirler hakkında disiplin hapsine tabi tutulacağının belirtilmesi ve ikinci kez mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmeden yararlanamayacak olmasının hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine engel olmayacağının gözetilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasında yer alan "5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi gereği denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına yer olmadığına" cümlesinin çıkarılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde karar verildi.