Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/3511 E. 2025/11190 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2020/114 E., 2022/631 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM: Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Suçtan doğrudan zarar görmeyen Sağlık Bakanlığı'nın temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanık tarafından sarf edilen sözlerin hastane gibi büyük ve kalabalık bir yerde söylenmesi, sözlerin onur şeref ve saygınlığı rencide edecek nitelikte sözler olması, “katil” iması yapılmasının onur, şeref ve saygınlığı rencide edecek nitelikte olması, kamera kayıtları dosyaya alınmadan, aydınlatıcı olacak delillere yer verilmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedenleriyle kararın bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonucuna uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR A. Sağlık Bakanlığı'nın Temyizi Yönünden Hakaret suçunun mağdurunun ancak gerçek kişi olmasının gerekmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesi uyarınca suçtan doğrudan zarar görmediği halde, Kanun'a aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün Sağlık Bakanlığı'na bu niteliği ve dolayısıyla aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı, Anlaşıldığından, Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılanlar Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Düziçi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.