Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/2802 E. 2025/7328 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3187 E., 2022/501 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeyesokma, hakaret HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından verilen hükümlerin kesin nitelikte oldukları, Hakaret suçundan verilen kararın ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeyesokma suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesince, hakaret suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmaması hususunda eleştiri yapılıp, tüm suçlar yönünden istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; suç işleme kastı bulunmadığına, kolluk personelinin beyanlarına itibar edilmesine, kendisini yeterince savunamadığına ve haksız tahrikin varlığına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ile Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarına İlişkin Verilen Ek Karar Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manyas Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2025 tarihinde karar verildi.