Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/13183 E. 2025/1092 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/42 E., 2023/106 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri, tehdit ve hakaret suçlarının unsurlarının oluşmadığına, mükerrer cezalandırma yapıldığına, sanığın katılana bir zorlama girişiminde bulunmadığı hususunun tanık beyanlarıyla doğrulandığına vesaire yöneliktir. III. GEREKÇE Dosyaya sunulan mesaj içerikleri, sanık savunması ve katılan beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiş ve mükerrer cezalandırmanın önüne geçilmesi bakımından Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2017 tarihli ve 2016/448 Esas, 2017/177 Karar sayılı kararında hükmedilen cezanın mahsup edildiği anlaşılmıştır. A. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülük içeren ilam bütünüyle tekerrüre esas alınmış ise de, bu hususun infaz aşamasında resen dikkate alınabileceği anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin 1. 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde düzenlenen "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır." hükmü uyarınca zincirleme suç sebebiyle yapılacak artırım oranının kanuni üst sınırının 3/4 olmasına karşın, Mahkemece 4/5 oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, 2. İlk hükmün, yalnızca sanık ve müdafii tarafından temyiz edilip Dairemizce bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden önceki hükümde sanık hakkında 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bozma sonrası kurulan hükümde 1 yıl 7 ay 3 gün hapis cezasına hükmedilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, 3. 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülük içeren ilamın bütünüyle tekerrüre esas alınması hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.