Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/9182 E. 2025/4719 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/70 E., 2020/1410 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz istemi; suça konu paylaşımların kendisi tarafından yapılmadığına, paylaşımların hangi IP adresi ve bilgisayardan yapıldığı kesin olarak tespit edilmeden karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat hükmü kurulması gerektiğine, suçun unsularının oluşmadığına, suça konu eylemlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, adli sicil kaydının bulunmamasına rağmen bu hususun göz önüne alınmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık savunması, suça konu Facebook paylaşımları, araştırma tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının '' 1 yıl 14 ay 7 gün'' yerine '' 2 yıl 2 ay 7 gün'' olarak belirlenmesi ve buna bağlı olarak sonuç adli para cezasının fazla tayini dışında hukuka aykırı görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1. maddesi gereği "sonuç hapis cezasının 1 yıl 14 ay 7 gün'' olarak belirlenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 22.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.03.2025 tarihinde karar verildi.