Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/716 E. 2024/14261 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/716
Karar No
2024/14261
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.02.2021 tarihli ek kararıyla kasten yaralama suçu yönünden sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği belirlenmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizinin; üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat kararı verilmiş olmasına rağmen hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin çelişki oluşturduğu, aleyhinde kimsenin şikayetçi olmadığı, yeterli delil bulunmadan mahkumiyet kararı verildiği, üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlemediği halde temyiz talebinin reddine karar verilmesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, mağduru darp ettiğine dair rapor bulunmadığı, mağdurun şikayetinin bulunmadığı hususları dikkate alınarak beraatine karar verilmesi gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme koşulları oluştuğu halde uygulanmadığı, bu nedenle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin, 08.02.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/716, K. 2024/14261, T. 06.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-716-e-2024-14261-k-0c633d83427b