Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/6172 E. 2024/13672 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6172
Karar No
2024/13672
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine, suçu işlemediğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE A. Tehdit Suçuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre, tehdit suçunun unsurları itibarıyla oluştuğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Hakaret Suçuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabul edilmesine rağmen özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29. Maddesinin uygulanması nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/6172, K. 2024/13672, T. 30.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-6172-e-2024-13672-k-598171450952