Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5733 E. 2025/796 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5733
Karar No
2025/796
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/211 E., 2021/416 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, iftira HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve iftira suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. O yer Cumhuriyet savcının temyiz isteği; herhangi bir pişmanlık göstermediği anlaşılan sanık hakkında cezaların ertelenmesine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, şikayetçi anlatımları, olay tutanağı ile ihbar mailleri çıktıları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve iftira eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde mağdur sayısı dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/5733, K. 2025/796, T. 14.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-5733-e-2025-796-k-e413c919f977