Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/551 E. 2024/9603 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/551
- Karar No
- 2024/9603
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2502 E., 2020/2322 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulmuş ve anılan karar istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, hapis cezalarının yüzüne karşı okunmadığına, tebliğ de edilmediğine, o dönemde askerlik görevinde bulunduğuna, bu nedenlerle infazın durdurularak gereğinin yapılması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmünün, anılan maddede belirtilen suçlardan verilen ve bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin incelemesi sonucunda kesinleşen hükümleri temyiz edilebilir hale getirdiği, bunun dışındaki kesinleşmiş hükümlerin temyizinin mümkün bulunmadığı, dolayısıyla her iki suçtan kurulup istinaf edilmeksizin kesinleşen mahkumiyet hükümlerinin 7188 sayılı Kanun kapsamında olmadığı gibi görevi yaptırmamak için direnme suçunun anılan Kanun maddesinde belirtilen suçlardan da olmadığı, bu nedenlerle kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.